Gorredijk  E 3 --- Oldeboorn E 1                                                          28-05-2011

Nu de competitie van Gorredijk  1 ten einde is gekomen stoppen ook de verslagjes van Foeke die drie seizoenen lang een redelijk en soms humoristisch beeld gaven van de verrichtingen van het vlaggenschip van Gorredijk.

Nu dit dus ten einde is gekomen dreigt er dus ook opeens het “zwarte-schrijvers-gat”, waar Foeke nu in dreigt in te vallen, er valt opeens niets meer te schrijven over de wedstrijden, de scheidsrechters en de verrichtingen van de spelers. ( waarvan sommigen soms de verslagjes met angst en beven tegemoet zagen)

Sombere en lege gevoelens borrelen op  en het zwarte gat doemt levensgroot op.

Daar is dus maar een remedie tegen en dat is naar het voetbal veld toegaan om inspiratie op te doen

Zo belandt Foeke bij toeval op zaterdag 28-05 op het voetbalveld en is hij getuige van de wedstrijd E3 tegen Oldeboorn  E1

Een wedstrijd voor de jeugd in de 3^e klasse op een half veld. Wedstrijdnummer 103201

Waarom nu deze wedstrijd uitgekozen vraagt u zich af; nou zomaar, er zat geen diepere gedachte achter, zomaar een wedstrijd op zomaar een zaterdagochtend.

Echter gaandeweg de wedstrijd begint Foeke iets op te vallen aan deze wedstrijd en dat is de keeper van Gorredijk E3.

Hij is fanatiek en verdedigd met verve zijn doel; voor de duvel niet bang duikt hij voor elke tegenstander die voor hem opduikt, heeft onnavolgbare reddingen en weet in de beginfase zijn doel schoon te houden .

Echter de tegenstander is sterker; er loopt een ventje bij die alles voorbij pingelt en steeds weer alleen op hem afkomt; maar het zal hem vandaag niet overkomen; hij houdt zijn hok schoon.

Echter op een zeker moment moet hij toch buigen; een onhoudbaar schot verdwijnt in het doel.

Met de handen in de zij staat hij daar, gepasseerd maar nog niet verslagen.

Hij moedigt zijn medespelers aan om naar voren te spelen en zowaar het helpt; ook Gorredijk weet te scoren en de wedstrijd gaat gelijk op en is de ruststand 3-3

Na de rust neemt hij zijn positie weer in onder de lat en is klaar voor de tweede helft van deze titanen strijd echter zijn mede spelers nog duidelijk niet; binnen de kortste keren loopt Oldeboorn uit naar een 3-6 voorsprong en lijkt er een onoverbrugbare kloof te zijn ontstaan.

Echter E 3 recht de rug, perst er nog van alles uit en weet te scoren 4-6.

Maar verdomd als het niet waar is daar komt die kleine pingelaar weer en maakt er 3-7 van; onze keeper wordt er een beetje moedeloos van, heeft nog een paar prima reddingen maar Oldeboorn loopt verder uit.

Bij elke tegendoelpunt gaan nu de schouders meer naar beneden hangen, hangt hij moedeloos tegen het net aan en oogt ontroostbaar.

De leiders hebben weinig oog voor hem, zij proberen het team nog op te peppen om naar voren te spelen.

De enige troost die hij nog vindt is van zijn moeder ( tenminste dat neem ik aan anders was het een hele aardige mevrouw) die achter het doel staat en hem aan blijft moedigen en op blijft beuren.

Als de scheidsrechter af fluit is de einduitslag 5-9 voor Oldeboorn en is onze moedige man verslagen.

Echter bij de E- elftallen is het gebruikelijk dat na de wedstrijd er strafschoppen worden genomen en Foeke houdt zijn hart vast.

Kan hij dit nog opbrengen, kan hij zich herpakken en de concentratie opbrengen om daar weer te gaan staan.

Nou reken maar; onze bikkel staat als een rots in de branding; stopt maar liefst 4 penalty’s, kijkt er ook nog 4 naast of over en zijn grootste genoegdoening is dat hij de pingel van die kleine pingelaar ook stopt !!

Zijn eigen penalty schiet hij jammerlijk over maar dat deert hem niet , hij heeft zijn gram gehaald.

Bij het verlaten van het veld ziet Foeke voor het eerst een grote glimlach doorbreken bij onze held, ondanks het verlies kan zijn zaterdag niet meer stuk .

Zijn naam; Timothy Zwart , keeper van E3

Foeke