Ruinen 3 - Gorredijk 3

Laat ik dit verslagje eens beginnen met het feit dat ik deze wedstrijd bijna had gescoord. Zondagochtend vertrokken we in alle vroegte richting Ruinen, een pittoresk dorpje in Drenthe. Alle andere teams, behalve het 3e en 4e, hoefden niet te spelen i.v.m. de conditie van velden in Gorredijk. Daardoor konden we met een elite van 15 man de Drentse middenmoter een bezoek brengen. Voor interim-coach Joop was het een weelde zoveel wissels, hij kon lekker een bakske drinken, terwijl hij de wissels een aantal taken op legde.

Om 10 uur stonden we dan ook met 11 man aan de aftrap, een grensrechter en 3 bankzitters, op en langs het veld. Toen begon het leed dat blessure heet. Het was B. (wilde liever niet met naam in het krantje komen) die uitgleed over een bananenschil toen hij naar de dug-out liep om daar plaats team en hierdoor een kuitblessure opliep. Nog geen minuut gespeeld en einde wedstrijd, een record voor het 3^e bevestigden enkele bronnen. De wedstrijd was echter al begonnen en de 11 man op het veld waren leuk aan het combineren. Alsof het nog niet genoeg was, overkwam dat zelfde blessureleed Arlo ook. Hij struikelde over een op het veld groeiende paddenstoel. Even later vond de heer het nog niet genoeg en strafte het team opnieuw. Het was Wietse die struikelde over de dikke kalklijnen van Ruinen en liep hierdoor een hamstringetje op. Zo waren alle wissels die op de bank zaten binnen een kwartier verbruikt en stond de nog enige fitte speler met een vlag in de hand.

Het voetbal ging echter gewoon door en hierin werd al snel duidelijk dat Gorredijk de bovenliggende partij was. Uiteindelijk was dit overwicht ook terug te zien in de score, Jorn bracht de 1-0 op het niet aanwezige scorebord. Even later had diezelfde Jorn opnieuw de kans om uit te halen maar hij moest de bal wel aan Marijn geven doordat die wild gebarend, schreeuwend om de bal stond te springen. Hij ronde het zeer bekwaam af door bal snoeihard diagonaal in te schieten. Waar de scheidsrechter eerst nog even zijn jammerende zoon uit het veld verwijderde voor vijf minuten, blies hij even later voor het rustsignaal.

Na de rust ging Gorredijk op dezelfde voet verder als in de eerste helft. Een prachtige voorzet van Menno werd in eerste instantie door een bepaald iemand gemist waarna vervolgens Adriaan de bal wel in het doel kon werken. 3-0. Adriaan liet hier mee zien dat hij een echte liegert is omdat hij in de pauze verkondigde dat hij zijn laatste doelpunt al gemaakt had. Hierna liet Gorredijk de tegenstander even komen en scoorden zij uit een vrije trap die in eerste instantie weergaloos uit het doel was gehaald door Jorrit maar daarna sneu ingetikt kon worden. Gorredijk werd weer wat wakker en kreeg weer wat meer overwicht. Jorn voetbalde de hele wedstrijd al wat arrogant en benadrukte dit nog even met een zeer arrogant en egoïstische lob, maar met succes, 4-1. Vervolgens was het Dennie die de bal met een hard en geplaatst schot tegen de touwen joeg. 5-1. De 6-1 ben ik even vergeten maar ik meen dat deze eer naar Marco gaat. Vervolgens maakt Alex nog de 7,8 en 9-1, het ene doelpunt ging er nog makkelijker in dan de andere en de voorzetten waren daarnaast ook nog eens niet makkelijk om in te tikken.

Zo eindigde de wedstrijd in 6-1 en ging Gorredijk eindelijk weer eens met de 3 punten naar huis. Via deze weg wil ik Jorrit, Wietse, Jorn en Rudie bedanken voor het meedoen en Joop voor de overweldigende  leiding langs de zijlijn.

De linksbuiten.